نکاتی تجربی برای استفاده بهتر از دریل مگنت

بسیاری از تکنسین‌ها تصور می‌کنند که قدرت مگنت دستگاه تضمین‌کننده همه‌چیز است، اما واقعیت این است که حتی قوی‌ترین دریل‌ مگنت دنیا نیز تابع قوانین فیزیک هستند. اولین و حیاتی‌ترین نکته‌ای که ما در دوره‌های آموزشی صائین آریا بر آن تأکید داریم، وضعیت سطحی است که دستگاه روی آن قرار می‌گیرد. مگنت دستگاه برای ایجاد حداکثر چسبندگی، نیازمند تماس مستقیم و کامل با سطح فلز است. وجود هرگونه فاصله هوایی، هرچند میکروسکوپی، که ناشی از لایه‌های ضخیم رنگ، زنگ‌زدگی‌های متراکم، گالوانیزه ناهموار و یا برآمدگی‌های جوشکاری باشد، به شدت نیروی مگنت را کاهش می‌دهد. وقتی نیروی چسبندگی کم شود، در حین سوراخکاری و با اعمال فشار، پایه مگنت دچار لغزش یا بلند شدن (Lift-off) می‌شود که نتیجه آن در خوش‌بینانه‌ترین حالت شکستن مته گردبر و در بدترین حالت، آسیب جدی به اپراتور است.

علاوه بر تمیزی سطح، ضخامت قطعه کار نیز پارامتری تعیین‌کننده است که اغلب نادیده گرفته می‌شود. مگنت‌های الکتریکی برای بستن مدار مغناطیسی خود به حداقل ضخامت (معمولاً بین ۸ تا ۱۰ میلی‌متر برای فولادهای معمولی) نیاز دارند. اگر روی ورق‌های نازک کار می‌کنید، حتماً باید از یک قطعه فولادی کمکی در زیر ورق استفاده کنید تا شار مغناطیسی کامل شود. در مدل‌های پیشرفته برند یوروبور (Euroboor) هلند که ما در صائین آریا ارائه می‌دهیم، سنسورهای هوشمندی تعبیه شده که میزان چسبندگی مگنت را پایش می‌کنند، اما حتی با وجود این تکنولوژی‌ها، وظیفه اپراتور در آماده‌سازی سطحی صیقلی و عاری از ضایعات، همچنان پابرجاست و نادیده گرفتن آن خطای بزرگی محسوب می‌شود.